Κραυγή αγωνίας από τον καλλιτέχνη από τον Πόντο, τον Apolas Lermi ο οποίος γεννήθηκε στη σημερινή Τουρκία, αναζήτησε τις ρίζες του, έπαιξε και παίζει ποντιακή μουσική, αλλά η ενασχόλησή του με τη μουσική των προγόνων του, τη ρωμαΐικη όπως την αποκαλούν οι σημερινοί κάτοικοι της περιοχής, έχει ενοχλήσει το κατεστημένο της γειτονικής χώρας και το βαθύ κράτος.

Μετά από αυτήν την ενασχόλησή του με τη ρωμαΐκη παραδοσιακή μουσική των προγόνων του και τη συνεργασία του με Έλληνες ποντιακής καταγωγής, άρχισαν οι διακρίσεις στην Τουρκία.

Έπαψαν πλέον οι δήμοι και οι κρατικοί οργανισμοί να τον προσκαλούν σε εκδηλώσεις, μιας και ελέγχονται από το βαθύ κράτος, άρχισαν οι διακρίσεις και οι περιορισμοί και Apolas Lermi, μη έχοντας άλλη καλλιτεχνική επιλογή, αναγκάστηκε να φύγει από την Τουρκία.

Και με μία ανάρτησή του στο fb απευθύνει το εξής ερώτημα προς τους ποντιακούς συλλόγους.

Ρωτώ τους ποντιακούς συλλόγους και τους υπεύθυνους διοίκησής τους:

Αυτή τη στιγμή, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, οι ποντιακοί σύλλογοι διοργανώνουν πολιτιστικά φεστιβάλ.

Ποιος είναι ο λόγος που εδώ και τόσα χρόνια δεν λαμβάνω καμία πρόσκληση για αυτές τις εκδηλώσεις;

Μήπως οι μελέτες που πραγματοποίησα, οι πιέσεις που υπέμεινα και τα γεγονότα που οδήγησαν στην αποχώρησή μου από την Τουρκία δεν φέρουν για εσάς κανένα πολιτιστικό νόημα ή ηθική ευθύνη;

Τι άλλο πρέπει να βιώσω για να μπορέσω να κατανοήσω την ευαισθησία σας;