Στον Δημήτρη Τομπουλίδη, απονέμεται για το 2025, το βραβείο Ισαάκ Λαυρεντίδη της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών (ΕΠΜ) σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025, στις 11 το πρωί, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Επιτροπής, στην οδό Αγνώστων Μαρτύρων 73, στη Νέα Σμύρνη, στην Αθήνα.

Για τη ζωή και το έργο και την προσφορά του Δημήτρη Τομπουλίδη, ενός ανθρώπου που προσέφερε τα μέγιστα στον ποντιακό ελληνισμό, διετέλεσε δήμαρχος Μελισσίων στην Αθήνα, θα μιλήσουν συνεργάτες του από όλα τα πεδία δράσης τους.

Η εκδήλωση απονομής του βραβείου Ισαάκ Λαυρεντίδη, θα αρχίσει στις 11 το πρωί της Κυριακής 14 Δεκεμβρίου 2025, με το καλωσόρισμα από τον πρόεδρο της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών Χρήστο Γαλανίδη.

Θα ακολουθήσει εισήγηση από τον Ιωάννη Ερμόπουλο, Ομότικο Καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με θέμα «Η δράση του Δημήτρη Τομπουλίδη στην ΕΠΜ».

Η Αντιγόνη Ιωαννίδου, πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Μελισσίων, θα αναπτύξει το θέμα «Η προσφορά του Δημήτρη Τομπουλίδη στην Ένωσή μας».

Ο Δημήτρης Καταβούτας, πολιτικός μηχανικός, πρώην αντιδήμαρχος του Δήμου Μελισσίων, θα μιλήσει με θέμα «Η προσφορά του Δημήτρη Τομπουλίδη ως Δημάρχου στο Δήμο Μελισσίων».

Ο Θεόδωρος Στολτίδης, οδοντίατρος, πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλάδος θα αναπτύξει το θέμα «Η συμμετοχή του Δημήτρη Τομπουλίδη στην ΣΕΠΟΑ, στην ΟΠΣΝΕ, στο 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο και στην ΔΙΣΥΠΕ».

Ο Νικόλαος Μπανταλούκας, πρόεδρος του Μουσικοφιλολογικού Συλλόγου Άρτας «Ο Σκουφάς», θα μιλήσει με θέμα «ο Δημήτρης Τομπουλίδης, ως ευεργέτης του Συλλόγου μας».

Ο Παναγιώτης Γκατζόλης, πρόεδρος του Μικρασιατικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μελισσίων ο Άγιος Γεώργιος Γκιούλμπαξε θα αναπτύξει το θέμα «η προσφορά του Δημήτρη Τομπουλίδη στο Σύλλογό μας».

Ο Θεόφιλος Καστανίδης, οικονομολόγος, πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων «Αργοναύται – Κομνηνοί» θα μιλήσει με θέμα «η προσφορά του Δημήτρη Τομπουλίδη στο Σύλλογό μας».

EPM.LAYRENDHS.TOMPOYLIDHS.IORDANOPOYLOY.1993

Θα ακολουθήσει η απονομή του βραβείου Ισαάκ Λαυρεντίδη στον Δημήτρη Τομπουλίδη και η αντιφώνηση του τιμωμένου.

Ο Δημήτρης Τομπουλίδης

TOMPOYLIDHS.DHMHTRHS.KEFALAKI

Ο Δημήτρης Τομπουλίδης γεννήθηκε στην Άρτα. Ο πατέρας του Κωνσταντίνος προερχόταν από τη Σαμψούντα ενώ η μητέρα του Ευσταθία ήταν από το χωριό Συκιές Άρτας. Μεγάλωσε σε μια πολύτεκνη οικογένεια (γονείς και 5 αδέλφια) στον προσφυγικό συνοικισμό Άρτας, που βρίσκεται πάνω από την εκκλησία Ζωοδόχο Πηγή (Οδηγήτρια) μετά τη συνοικία Μελλισσουργιώτικα.

Μέσα από τις ιστορίες της γιαγιάς του, που ανέθρεψε με στερήσεις τα παιδιά της, ο Δημήτρης Τομπουλίδης γαλουχήθηκε με τις αρχές της αγάπης για τον συνάνθρωπο και της φροντίδας για τον αδύναμο.

Διακρίθηκε για την εργατικότητά του, την οξύνοια και την επιμονή που τον χαρακτηρίζουν ως άνθρωπο και που τον βοήθησαν να προκόψει και να αναδειχθεί όχι μόνο στον επαγγελματικό τομέα, αλλά και στον κοινωνικό και αυτοδιοικητικό στίβο, καθώς υπήρξε για χρόνια Δήμαρχος Μελισσίων, ενώ εξακολουθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, αλλά και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, μέσα από την πολυποίκιλη δράση του και τις αθόρυβες αλλά ουσιαστικές του χορηγίες.

Στην Επιτροπή Ποντιακών Μελετών ενεγράφη μέλος το 1987 και από το 1990 διατελεί ενεργό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου από διάφορες θέσεις (Γενικού Εφόρου, Δημοσίων Σχέσεων, Αντιπροέδρου).

Για την συνεχή και ουσιαστική συμπαράστασή του σε όλους τους τομείς (ενίσχυση εκδόσεων, συνεδρίων, εμπλουτισμός Βιβλιοθήκης κ.ά.), συμβάλλοντας στην απρόσκοπτη λειτουργία του έργου της και στην επιτυχία των Καταστατικών σκοπών της, έχει ανακηρυχθεί Μεγάλος Ευεργέτης της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών.

Ο Ισαάκ Λαυρεντίδης

LAVREDIDHS.ISAAK.EPM.1

Ο Ισαάκ Νικ. Λαυρεντίδης γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ του Κυβερνείου Καρς το 1911, όπου είχε μεταναστεύσει ο παππούς του Αβραάμ Λαυρεντίδης το 1878, όπως έκαναν τότε και άλλες δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων του Πόντου σε περίπου 80 χωριά της περιοχής. Το 1923 η οικογένεια του Ισαάκ Λαυρεντίδη μαζί με πολλές άλλες και ύστερα από μεγάλες ταλαιπωρίες εγκαταστάθηκε στο χωριό Λευκώνα Σερρών. Σε ηλικία 7 ετών έμεινε ορφανός. Ο πατέρας του πέθανε στο Βλαδικαύκασο της Οσσετίας και η μητέρα του στο Καραμπουρνού της Θεσσαλονίκης.

Ο Ισαάκ Νικ. Λαυρεντίδης σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος στις Σέρρες από το 1938. Στον πόλεμο του 1940-1941 υπηρέτησε στη γραμμή των πρόσω ως διοικητής λόχου, με το βαθμό του εφέδρου υπολοχαγού πεζικού, όπου και τραυματίστηκε. Μετά την κατάρρευση του μετώπου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας.

Από το 1946 ο Ισαάκ Λαυρεντίδης πολιτεύεται. Εξελέγη 10 φορές βουλευτής και διετέλεσε Κοσμήτωρ και Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Το 1956 πήρε μέρος σε 15μελή κοινοβουλευτική αποστολή στη Σοβιετική Ένωση. Το 1960 εκλέχτηκε Πρόεδρος του Κοινοβουλευτικού Ομίλου Ελληνοτουρκικής φιλίας. Διετέλεσε επίσης μέλος πολλών Κοινοβουλευτικών Επιτροπών και ως Αντιπρόεδρος της Βουλής ήταν επικεφαλής κοινοβουλευτικών αντιπροσωπειών που επισκέφθηκαν την Ουγγαρία, Δανία και τη Βουλγαρία.

Ο Ισαάκ Λαυρεντίδης αγωνίστηκε με αυταπάρνηση και θάρρος για την υπεράσπιση των εθνικών δικαίων και ιδιαίτερα του Ποντιακού Ελληνισμού. Την προσφορά του εμπλουτίζουν διαλέξεις, άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά και οι μελέτες του : «Πρόσφυγες εξ ανταλλαγής και ανταλλάξιμος περιουσία», «Τα πεπρωμένα της φυλής – Νέα ιστορική αφετηρία», «Η κατά το 1895-1907 μετοικεσία Ελλήνων Ποντίων του Καυκάσου εις Ελλάδα» («Αρχείον Πόντου» τ. 31). «Οι εκ της Σοβιετικής Ενώσεως Έλληνες ποντιακής καταγωγής και τα εκ της συνθήκης της Λωζάννης δικαιώματά των» («Αρχείον Πόντου» παράρτημα 15, 1986), «Το χάσμα μεταξύ των γενεών» κ.ά.

Ο Ισαάκ Λαυρεντίδης διετέλεσε μέλος της Επιτροπής μας, της οποίας χρημάτισε και πρόεδρος. Άοκνος, ακούραστος, έντιμος, αντικειμενικός, υπερασπιστής της αλήθειας και του δικαίου είναι μερικά από τα στοιχεία της προσωπικότητάς του.

Για το σπάνιο ήθος και τις ανεκτίμητες υπηρεσίες του στον ποντιακό κόσμο ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος του σωματείου «Παναγία Σουμελά» και της «Επιτροπής Ποντιακών Μελετών», καθώς και άλλων σωματείων.

Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1997.