Η υπόθεση του Ελευθερίου Παρχαρίδη ή Τουρκιστί Γιαϊλαλί έχει κυριαρχήσει στα της Ποντιακής Κοινότητας αλλά και ευρύτερα τις τελευταίες ημέρες.

Δυστυχώς η συζήτηση περιστρέφεται στο ζήτημα της απόδοσης ασύλου στον συμπατριώτη Έλληνα Ορθόδοξο Χριστιανό Ελευθέριο Παρχαρίδη ή Τουρκιστί Γιαϊλαλί γεγονός απόλυτα σε λάθος κατεύθυνση.

Η απόδοση καθεστώς ασύλου αφορά σε αλλοδαπούς πολίτες που διώκονται από τρίτη χώρα και τίθεται σε κίνδυνο η σωματική τους ακεραιότητα άμα τη επιστροφή στην χώρα που τους διώκει.

Στην περίπτωση του Ελευθερίου Παρχαρίδη ή Τουρκιστί Γιαϊλαλί διαπιστώθηκε η επανένωση μιας Ελληνικής οικογένειας από την Πάφρα του Πόντου που βιαίως διαχωρίστηκε την περίοδο της αιματηρής Τουρκικής θηριωδίας στα γεγονότα της Γενοκτονίας.

Ο Ελευθέριος Παρχαρίδης είναι μέλος Ελληνικής οικογένειας όπως διαπιστώθηκε στον επίσημο έλεγχο γονιδιώματος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης και έχει επανέλθει στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα βαπτισθείς από ανώτατο αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων που τον γνώριζε από την θητεία του στην Άγκυρα.

Πρέπει να γίνει σαφές πριν προχωρήσουμε παρακάτω στην ανάλυση ότι η Ελληνική κυβέρνηση έχει πλήρη εικόνα του φακέλου του Ελευθερίου Παρχαρίδη ή Τουρκιστί Γιαϊλαλί από το 2019 όταν δηλαδή πρωτοκατέθεσε την αίτηση ασύλου.

Σταδιακά ο φάκελος του εμπλουτίστηκε με τα στοιχεία του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ για την συγγένεια του με Έλληνες πολίτες και το αποδεικτικό της Βάπτισης του , όλα αυτά η Ελληνική Πολιτεία τα γνώριζε.

Χωρίς να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες από σεβασμό στην υπόθεση πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι σειρά Υπουργών έλαβαν γνώση των στοιχείων αυτών από ανθρώπους υψηλού κύρους σε προσωπικές συναντήσεις τους.

Άρα το πρώτο συμπέρασμα αφορά το αποπροσανατολιστικό της συζήτησης περί ασύλου και όχι περί απόδοσης Ελληνικής ιθαγένειας στον Ελευθέριο Παρχαρίδη ή Τουρκιστί Γιαϊλαλί.

Θα ανέμενε κανείς οι φορείς ενδιαφέροντος να προτάξουν το ζήτημα της ιθαγένειας και όχι του ασύλου.

Επίσης θα ανέμενε κανείς οι φορείς ενδιαφέροντος να ζητήσουν από την Ελληνική Πολιτεία ακόμα και με επερωτήσεις βουλευτών στην Βουλή κατόπιν ενημέρωσης τους,για το πόσες και σε ποιούς αλλοδαπούς απέδωσε τιμητικά την Ελληνική ιθαγένεια το Υπουργείο Εσωτερικών με την πλήρη αιτιολογία επ'αυτών.

Γιατί λοιπόν η Ελληνική Πολιτεία δίνει τόσες τιμητικές ιθαγένειες και αρνείται σε μια χούφτα Ελλήνων του Πόντου;

Διότι το θέμα δεν αφορά μόνο τον Ελευθέριο Παρχαρίδη ή Τουρκιστί Γιαϊλαλί.

Πρόχειρα μπορούμε να αναφερθούμε στους:

Ουζάι Μπουλούτ.

Βαχίτ Τουρσούν.

Μέρτ Καγιά.

Ταμέρ Τσιλιγγίρ.

Σε όλους υφίσταται άρνηση.

Η απάντηση στην ερώτηση "γιατί υπάρχει η Άρνηση" έρχεται από την ρήση του πρωθυπουργού στην Άγκυρα ενώπιον του Τούρκου Προέδρου περί τιμής στην "παρακαταθήκη Ελευθερίου Βενιζέλου Κεμάλ Ατατούρκ (sic)."

Είναι γνωστό ότι Κεμάλ και Βενιζέλος υπέγραψαν την Ελληνοτουρκική Συμφωνία Φιλίας του 1930 και λίγα χρόνια αργότερα ο Βενιζέλος πρότεινε τον αρχισφαγέα Κεμάλ για Νόμπελ Ειρήνης.

Ο Βενιζέλος την επόμενη χρονιά το 1931 καταποντίζεται στις εκλογές από την οργή των Ελλήνων του Πόντου και Μικράς Ασίας που τον στήριζαν και επισπεύδεται η πλήρης πτώση και παρακμή του ιδίου και του κόμματος του.

Ο Κεμάλ αντιθέτως θεοποιείται στην Τουρκία και διεθνώς αφού ο εκπρόσωπος των θυμάτων ο Βενιζέλος τον έχει αθωώσει.

Η παρακαταθήκη όμως παραμένει ζωντανή και ΣΗΜΕΡΑ όπως το ανέφερε ο Έλληνας πρωθυπουργός δημόσια.

Ποιά είναι αυτή η παρακαταθήκη;

Ότι,ό,τι έγινε, έγινε, όσοι ήρθαν στην Ελλάδα είναι Έλληνες όσοι έμειναν στην Τουρκία είναι Τούρκοι συν τους Έλληνες Μουσουλμάνους της Δυτικής Μακεδονίας που εστάλησαν ειρηνικά στην Τουρκία με τη. Συνθήκη Ανταλλαγής.

Άρα η όποια ρωγμή σε αυτή την παρακαταθήκη θεωρείται εξοβελιστέα και αντιμετωπίζεται αυστηρά και αρνητικά.

Η Ελλάς η επίσημη Ελλάς πιστή στην παρακαταθήκη Βενιζέλου Κεμάλ δεν θα αναγνωρίσει ποτέ την Ελληνική καταγωγή ούτε καν με τέστ DNA σε Κρατικά Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία Τούρκων πολιτών που είναι υπολείμματα Ελληνικών οικογενειών που εσφάγησαν στην Γενοκτονία ή είχαν εξισλαμισθεί δια της βίας παλαιότερα και δεν ενέπιπταν στην Συνθήκη της Λωζάνης.

Στον αντίποδα η Τουρκία εκτουρκίζει με την διαχρονική ανοχή της Ελληνικής Πολιτείας τους Πομάκους και Ρομά στην Θράκη, έχει εξορίσει χιλιάδες Έλληνες της Κωνσταντινούπολης Ίμβρου Τενέδου χωρίς καμία Ελληνική αντίδραση εξισορρόπησης.

Η επίσημη Ελλάς "τιμά" την παρακαταθήκη Βενιζέλου Κεμάλ.

Η Τουρκία προφανώς χαίρεται για αυτό και δεν έχει και κανένα πρόβλημα να μην σέβεται την παρακαταθήκη όπου αυτή επιθυμεί..

Το ζήτημα λοιπόν είναι αν η Ελληνική Πολιτεία και τα κόμματα επί της ουσίας έχουν αναγνωρίσει την Γενοκτονία διότι είτε την παρακαταθήκη των Βενιζέλου Κεμάλ θα τιμούν ή τα θύματα και τους απογόνους που έρχονται με τουρκικά διαβατήρια στην Μητέρα Ελλάδα ζητώντας αρωγή και στοργή.

Με απόδοση της αυτονόητης Ελληνικής ιθαγένειας.

Ποιός θα απαντήσει;

*Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, είναι δημοσιογράφος, πρόεδρος του Σωματείου Δράσης «Νίκος Καπετανίδης»