Της Βασιλικής Τσανακσίδου
Σήμερα γιορτάζει η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Δεν λέω... κούκλα η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ του Θερμαϊκού, αλλά σαν την δικιά μας ΚΑΜΙΑ.
Ήταν το 1961 όταν ετοιμαζόταν να μεταναστεύσει για Γερμανία και έτρεχε στις υπηρεσίες να κάνει τα χαρτιά της και μια από εκείνες τις μέρες βρέθηκε στην Νομαρχία να περιμένει την σειρά της υπομονετική, ντροπαλή, λυπημένη... πολυ λυπημένη που σε λίγο θα αποχωριζόταν την 9 μηνών κορούλα της...
Και όταν ήρθε η σειρά της σηκώθηκε συνεσταλμένη πλησίασε το γραφείο ενός γραμματέα που είχε επάνω στο γραφείο του μια μικρή πινακίδα με το όνομα του και τον τίτλο του... ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Β’ ο οποίος γραμματέας Β´ την ρώτησε χωρίς να την κοιτάξει.
- Το όνομα σου;
-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΣΑΝΑΚΤΣΙΔΟΥ.
Ο γραμματέας Β’ σήκωσε τα μάτια του την κοίταξε και έβαλε τις φωνές.
- Δεν σε ρώτησα από που είσαι... Πως σε λένε ρώτησα.
- ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ με λένε.
- Σιγά μην σε λένε και Καβάλα.
Και άρχισε να γελάει!
Η μάνα μου όταν κατάλαβε ότι έγινε επίκεντρο της περιέργειας όλων των υπαλλήλων στο γραφείο, καταντράπηκε. «Έναν πολλά εντράπα... Είπα Παναΐαμ ατοίν με τ’ εμέν γελούνε...
Λίγο έλειψε θα εβάλνα τα κλάματα και με όσον ψόπο επέμνε με είπα.
- Δεν με λένε Καβάλα... ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ με λένε!
Ο γραμματέας Β’ γύρισε και της είπε.
- Τι όνομα είναι αυτό... Όλα τα περίεργα εσείς οι αούηδες τα κάνετε ( Αούτηδες έλεγαν τους Πόντιους ... υποτιμητικά).
Είναι όνομα για ανθρώπους αυτό;
Και εκεί το ντροπαλό κορίτσι από το χωριό θύμωσε και σήκωσε τα μάτια της και την φωνή της τον κοίταξε στα μάτια και είπε.
- Κύριε γραμματέα Β’ αγράμματε. Ναι όνομα για ανθρώπους είναι ... Έτσι έλεγαν την αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου και αυτό το όνομα το διάλεξε ο πατέρας μου που είναι και αυτός γραμματέας. αλλά όχι αγράμματος σαν εσένα. Και επί τέλους γιατί πρέπει να μας λένε όλους Μήτσο;
Το τι ακολούθησε μπορείτε να το φανταστείτε.
Έγινε Τούρκος ο γραμματέας Β’ και άρχιζε να φωνάζει την μάνα μου. Αγενέστατη και δεν έχεις τρόπους (εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι) και όπου φύγει - φύγει η Θεσσαλονίκη μου και φυσικά δεν έγινε η δουλειά της.
Την άλλη μέρα πήγε στο γραφείο με τον πατέρα της και όταν ήρθε η σειρά τους δεν ρώτησε ο γραμματέας Β’ το όνομα της... Το θυμόταν προφανώς.
Είμαι σίγουρη ότι ποτέ δεν το ξέχασε!
Αφού έδωσε τα χαρτιά στον παππού μου, πήγε να δικαιολογηθεί ο γραμματέας Β’ και «ξέρετε πρώτη φορά άκουσα τέτοιο όνομα και…
Γύρισε ο παππούς μου, ο γραμματέας και του είπε:
- Δεν είναι κακό να μην ξέρεις κάτι, αλλά όταν το μαθαίνεις λες ευχαριστώ σε αυτόν που σου το έμαθε... Άντε λεβέντη μου σήκω και πες ευχαριστώ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ μου που σου έμαθε το όνομα της αδερφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και σου έμαθε επίσης να μη υποτιμάς τα ντροπαλά άβγαλτα κορίτσια των Αούτηδων. Και πήρε την κόρη του και με το κεφάλι ψηλά έφυγαν από το γραφείο του γραμματέα Β’.
Χρόνια Πολλά ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ μας μεγάλη φτωχομάνα ΕΣΥ που βγάζεις τα καλύτερα παιδιά...
Τι; το τραγούδι το λέει.
Δημοσίευση από προσωπική σελίδα στο fb της Vasiliki Tsanaktsidou
