Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στον χαιρετισμό του ανέφερε μεταξύ άλλων:

Ἡ σημερινή κοπή τῆς βασιλόπιττας τῆς Πανελλήνιας ‘Ομοσπονδίας Ποντιακῶν Σωματείων πού πραγματοποιεῖται στό ἐντευκτήριο τῆς Εὐξείνου Λέσχης Ποντίων Ναούσης μᾶς δίδει τήν εὐκαιρία νά ἀνταλλά­ξου­με εὐχές γιά τή νέα χρονιά καί νά εὐχηθοῦμε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἀπαλλαγοῦμε τόν χρόνο αὐτό ἀπό τή μεγάλη δοκιμασία τοῦ κορω­νοϊοῦ πού μᾶς ταλαιπωρεῖ δύο χρό­νια τώρα, ὥστε νά μπορέσουμε νά συνεχίσουμε καί τή ζωή μας καί τά ἔργα μας ἀπρόσκοπτα καί χωρίς τήν ἀνησυχία καί τά ἐμπόδια πού ἔθετε ἡ πανδημία.

Καί αὐτό τό εὐχόμεθα ὅλως ἰδιαι­τέρως, καθώς ἐκτός τῶν ἄλλων ὁ νέος χρόνος εἶναι ἕνας χρόνος ἐπε­τειακός καί γιά ὅλο τόν Ἑλληνισμό ἀλλά καί κατ᾽ ἐξοχήν γιά τήν πόλη μας, γιά τή Νάουσα, πού ἑορτάζει, ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τό ὁλοκαύ­τωμά της, πού ἑορτάζει τή θυσία τῶν τέκνων της, ἀνδρῶν, γυναι­κῶν καί παιδιῶν, στόν ἀγώνα γιά τήν ἐλευθερία ἀπό τόν τουρκικό ζυγό.

Εἶναι μία συγκλονιστική θυσία πού δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ποτέ καί πρέπει νά τιμοῦμε ὅλους ὅσους ἀγωνίστηκαν καί θυσιάσθηκαν εἴτε ὡς νεομάρτυρες εἴτε ὡς ἐθνο­μάρτυρες, γιατί αὐτοί ἀποτελοῦν τό καύχημα τῆς πόλεώς μας, αὐτοί ἔγραψαν τό ὄνομά της στήν ἱστο­ρία καί τῆς ἔδωσαν τήν ἐπωνυμία «ἡρωική».

‘Ομως τό 2022 τιμοῦμε μέ ἀφορμή τή συμπλήρωση 100 χρόνων ἀπό τή Μικρασιατική καταστροφή καί τόν ξερριζωμό ὅλων τῶν Ἑλλή­νων ἀπό τίς πατρογονικές ἑστίες τῆς Ἀνατολῆς, ὄχι μόνο ἀπό τή Μικρά Ἀσία, ἀλλά καί ἀπό τήν Καπ­παδοκία, τόν Πόντο καί τήν Ἀνατολική Θράκη.

Μνημονεύουμε καί τιμοῦμε τούς πατέρες μας οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ ἐπί αἰῶνες διατήρησαν τήν ἱστορία καί τόν πολιτισμό τοῦ Γένους μας σέ ὅλους ἐκείνους τούς τόπους πού ἄκμαζε ὁ Ἑλληνισμός, στή συνέ­χεια ἀναγκάστηκαν κάτω ἀπό τρα­γικές συνθῆκες νά πάρουν τόν δρό­μο τῆς προσφυγιᾶς, νά γίνουν μέ­ρος τῆς μεγάλης ἀνταλλαγῆς πλη­θυ­σμῶν, καί νά φθάσουν μέ ἄτρυ­τους κόπους στήν Ἑλλάδα, γιά νά προσπαθήσουν νά ξαναστήσουν ἐδῶ τή ζωή τους.

Καί τό ἐπέτυχαν μέ πολλή προ­σπάθεια ὄχι μόνο ἐδῶ στήν Ἑλλά­δα, ἀλλά κάποιοι ἀπό αὐτούς καί σέ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου, ὅπου τι­μοῦν ἐκτός τῶν ἄλλων καί τήν πο­ντιακή καταγωγή τους.

Αὐτό τό θλιβερό γεγονός τῆς ἱστο­ρίας καί τή θυσία τῶν πατέρων μας θά τιμήσουμε φέτος. Τό ζητού­μενο ὅμως δέν εἶναι μόνο νά θυμό­μαστε, κατά τόν ποιητή, «περα­σμένα μεγαλεῖα καί διηγώντας τα νά» κλαῖμε, ἀλλά καί νά συνειδη­το­ποιήσουμε ὅτι τό μεγαλύτερο ἐλάτ­τωμά μας, αὐτό τό ὁποῖο ὁδή­γησε τό Γένος μας σέ ὅλες τίς μεγά­λες καταστροφές καί τραγωδίες, εἶναι ἡ διχόνοια, ὅπως ὀρθά τό ἐπι­σημαίνει καί πάλι ὁ μεγάλος ἐθνι­κός μας ποιητής Διονύσιος Σολω­μός.

Γι᾽ αὐτό καί εἶναι ἀνάγκη ἡ ἐπέ­τειος αὐτή νά μᾶς κάνει νά προ­βλη­μα­τισθοῦμε, ἀλλά κυρίως νά παραμερίσουμε ὅ,τι μᾶς χωρίζει καί ἑνωμένοι νά διεκδικήσουμε τή δικαίωσή μας, νά ὑποστηρίξουμε τά δίκαιά μας, νά ὑποστηρίξουμε τήν ἀλήθεια τῆς ἱστορίας, γιατί πολλοί εἶναι αὐτοί πού ἐπιτήδεια τήν παραχαράσσουν.

Δέν ἔχουμε περιθώρια νά ξεχνοῦ­με τήν ἱστορία μας. Πρέπει νά διδα­σκόμεθα ἀπό αὐτήν, ἰδιαιτέρως ἐμεῖς πού ἔχουμε τή μεγάλη εὐλο­γία νά ζοῦμε καί νά ἐργαζόμεθα κάτω ἀπό τή σκέπη τῆς Παναγίας Σουμελᾶ καί τῆς ἱστορικῆς εἰκόνος της, τήν ὁποία διαφυλάττει τό Σω­ματεῖο καί τό Ἱερό Προσκύνημά της. Διότι, ὅπως ἔγραφε πρόσφατα πολύ εὔστοχα κάποιος, ἄν δέν ἐν­διαφερθοῦμε γιά τήν ἱστορία μας, ἄν δέν γνωρίζουμε καί ἄν δέν τι­μοῦ­με τούς πατέρες καί τούς παποῦδες μας πού κράτησαν τόν Ἑλληνισμό στήν Ἀνατολή ἐπί αἰῶνες, τότε αὐτές πού ὀνομά­ζουμε «ἀλησμόνητες πατρίδες», θά γίνουν σύντομα χαμένες πατρίδες, κάτι πού κανείς μας, πιστεύω, δέν τό θέλει.

Ἔχουμε, λοιπόν, χρέος νά κά­νουμε καί ἐμεῖς τό καθῆκον μας καί νά ἑνώσουμε τή φωνή μας μέ τή φωνή τῆς Προέδρου τῆς Δημο­κρατίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, καί νά δια­μαρτυρηθοῦμε γιά τήν πρόσφατη βεβήλωση τῆς ἱστορικῆς Μονῆς τῆς Παναγίας Σουμελᾶ τοῦ Πόντου μέ τήν παραχώρηση ἀδείας ἀπό τίς τουρκικές ἀρχές, κατά παράβαση τῶν ὑποχρεώσεών τους νά σέβο­νται τήν ἱερότητα τοῦ χώρου, τήν ἱστορία καί τόν πολιτισμό του, καί νά μήν τόν παραχωροῦν ὡς σκη­νικό γιά μουσικές ἐκδηλώσεις ἀμ­φιβόλου ποιότητος, καί νά κατα­θέσουμε ὅλοι μαζί τή διαμαρτυρία μας, ζητώντας νά μήν ἐπαναλη­φθεῖ κάτι τέτοιο ποτέ ξανά.