Ξεκινά σήμερα το συνέδριο του Ιδρύματος Πουλαντζά στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Είναι το δεύτερο που οργανώνει για το θέμα αυτό. Στο ίδιο βεβαίως ιδεολογικό πλαίσιο, που το ξέρουμε τόσο από την περίπτωση των ερευνητών του ΚΜΣ, όσο και από την πιο μπρουτάλ εκδοχή που εκφράζει η Επιτροπή Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ. https://poulantzas.gr/event/100-chronia-apo-to-1922-2i-ekdilosi/ 

Μόνο που ο "Πουλατζάς" θα έπρεπε να τιμά περισσότερο το όνομα που φέρει και να έχει πολύ πιο ευαίσθητη και ανοιχτόμυαλη προσέγγιση εκείνης της ιστορικής εποχής, απαλλαγμένης από τα στερεότυπα και τα ιδεολογικά βαρίδια που επικράτησαν στην Μικρά πλην Έντιμο. Και κυρίως να τιμά περισσότερο τον ίδιο τον προσφυγικό πληθυσμό συνομιλώντας ισότιμα με τους εξαιρετικούς Θεσσαλονικείς ιστορικούς που εκφράζουν την (αυθαιρέτως αποκλεισμένη) προσφυγική ερμηνευτική μάτια.

Ένα σχόλιο που έγραψα στη σελίδα ενός φίλου για το συνέδριο αυτό, είναι το εξής: "Μήπως θα έπρεπε να δούμε την εποχή έξω από την ελλαδοκεντρική λογική ; Ή μας αρκεί ο παραδοσιακός συντηρητισμός;

-Τι συνέβαινε με τις μη μουσουλμανικές οθωμανικές μειονότητες (Ρωμιοί, Αρμένιοι, Ασσύριοι) σε μια εποχή κυριαρχίας του αντιμειονοτικου μιλιταριστικου κινήματος των Νεότουρκων;

-Η μοίρα τους υπόκειτο στην ελλαδίτικη Μεγάλη Ιδέα ή μήπως ήταν απόρροια των ενδοοθωμανικών αντιθέσεων και μεταβολών;

-Η ιστορία ξεκίνησε τον Μάη του 1919 ή μήπως τον Οκτώβρη του 1911 στην Οθωμανική Θεσσαλονίκη, όταν οι Νεότουρκοι επισήμως αποφάσισαν την αφομοίωση ή εξόντωση των "χριστιανικών ομάδων" (έτσι τις αναφέρουν στις αποφάσεις τους) της Αυτοκρατορίας;

-Οι εθνικές εκκαθαρίσεις που ξεκίνησαν το 1914 κατά Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων είναι Γενοκτονικά εγκλήματα από άποψη Διεθνούς Δικαίου;

-Δικαιούνταν οι Ρωμιοί που ανέρχονταν στο 13-20% του συνολικού οθωμανικού πληθυσμού την πολιτική τους αυτοδιάθεση από τη στιγμή του πάλαι ποτέ κοινό προνεωτερικοι κράτος αποχωρούσε από την Ιστορία και στη θέση του έρχονταν τα εθνικά κράτη;

-Ποια άποψη στ' αλήθεια είχε η μικρασιατική και ποντιακή Αριστερά εκείνη την εποχή;

Είχε την ίδια με την παλαιοελλαδική ειδικά από τη στιγμή που εντάχθηκε στην Κομιντέρν;

-Μηπως η παραγνωρισμένη Ρόζα Λούξεμπουργκ ήξερε κάπως καλύτερα τις ενδοοθωμανικες αντιθέσεις και περιέγραφε μαρξιστικοτερα την ορθή επίλυση του Ανατολικού Ζητήματος;

-Πως αντιμετώπισαν τους Ρωμιούς της Ανατολής τα ελλαδίτικα κόμματα πριν και μετά την Καταστροφή;

Και πολλά άλλα ερωτήματα που ίσως κάποια στιγμή, κάποια ανοιχτόμυαλη Αριστερά τολμήσει να συζητήσει!!