Η Ελληνική Πολιτεία «αντιμετώπισε φοβικά και αποσπασματικά το θέμα γιατί η Γενοκτονία είναι μία και ενιαία. Υπήρχε ένα ενιαίο σχέδιο εξάλειψης του χριστιανικού στοιχείου από την οθωμανική αυτοκρατορία και μετέπειτα από την Τουρκία, τους κεμαλιστές. Δεν αφορά μόνον τους Ποντίους, μόνον τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, μόνον τους Αρμένιους, μόνον τους Ασσύριους. Αφορά το σύνολο των Χριστιανών που ζούσαν στην Ανατολή. Θα πρέπει, επιτέλους, να πάψει να υπάρχει αυτή η αχλή της θεωρίας του “συνωστισμού”, που αθωώνει τους θύτες. Η ιστορία που γράφεται με αίμα δεν αναθεωρείται με μελάνι!».
Τις απόψεις αυτές εξέφρασε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας Μάξιμος Χαρακόπουλος κληθείς να σχολιάσει την «αυθαίρετη» αντικατάσταση του όρου «Γενοκτονία» από εκείνο της «Καταστροφής» στην ειδική συνεδρίαση της βουλής στις 15.09.17(σε συνέντευξή του στον Ρ/Σ FOCUS και στους δημοσιογράφους Δημήτρη Βενιέρη και Κώστα Βαραγιάννη).
Όπως ανέφερε ο Μάξιμος Χαρακόπουλος «οι δικαιολογίες που ακούστηκαν», για την απαλοιφή της λέξης «Γενοκτονία» από την Ημερήσια Διάταξη της Βουλής για την Ημέρα Εθνικής Μνήμης την περασμένη Παρασκευή «ανοίγουν ένα μείζον θέμα. Το ότι κοιτάμε μπροστά και ότι δεν θα πρέπει να υπερτονίζουμε αυτά τα γεγονότα εν ονόματι της καλής φιλίας και γειτονίας φοβούμαι ότι ανοίγουν μια κερκόπορτα. Είναι μία προσβολή σε όλους όσοι σφαγιάσθηκαν στη Σμύρνη. Είναι θα έλεγα ύβρις σε όλους όσοι έχασαν τη ζωή τους, τα εκατομμύρια των χριστιανών. Και δεν είναι μόνον Μικρασιάτες και Πόντιοι αλλά και Αρμένιοι και Ασσύριοι στη Γενοκτονία που συντελέστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και ολοκληρώθηκε το 1922».
Ο Μικρασιάτης στην καταγωγή βουλευτής εξήγησε ότι «γι’ αυτό ακριβώς απευθύνθηκα με επιστολή μου προς τον πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Βούτση, την οποία κοινοποιώ προς τον πρωθυπουργό, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων του συνταγματικού τόξου, αλλά και τους διατελέσαντες προέδρους της Βουλής, την οποία έκανα γνωστή και στην ΟΠΣΕ, με την οποία ζητώ να αποκατασταθεί η Γενοκτονία στην Ημερήσια Διάταξη της Βουλής, όπως ο Νόμος του κράτους και οι επίσημες αποφάσεις της ελληνικής Πολιτείας ορίζουν και να κάνει ένα βήμα παραπάνω. Να τολμήσει επιτέλους να συνδράμει το αίτημα Μικρασιατών και Ποντίων για την διεθνοποίηση, τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας που συντελέστηκε στην Ανατολή, στο πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα».
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος κατέληξε λέγοντας ότι στη Βουλή «στην τοποθέτησή μου έδωσα τη δυνατότητα στον προεδρεύοντα στον κ. Κρεμαστινό να δώσει εξηγήσεις, να επανορθώσει. Το γεγονός ότι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά συνέβη αυτό -πέρυσι προήδρευε ο κ. Κουράκης στην έδρα- μας βάζει εύλογα σε υποψίες. Γι’ αυτό ακριβώς απευθύνθηκα εχθές προς τον πρόεδρο της Βουλής τον κ. Βούτση, την οποία κοινοποιώ προς τον πρωθυπουργό, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων του συνταγματικού τόξου, αλλά και τους διατελέσαντες προέδρους της Βουλής, την οποία έκανα γνωστή και στην ΟΠΣΕ, με την οποία ζητώ να αποκατασταθεί η Γενοκτονία στην Ημερήσια Διάταξη της Βουλής, όπως ο Νόμος του κράτους και οι επίσημες αποφάσεις της ελληνικής Πολιτείας ορίζουν και να κάνει ένα βήμα παραπάνω. Να τολμήσει επιτέλους να συνδράμει το αίτημα Μικρασιατών και Ποντίων για την διεθνοποίηση, τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας που συντελέστηκε στην Ανατολή, στο πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα.
Δυστυχώς, η ελληνική πολιτεία αντιμετωπίζει και αντιμετώπισε φοβικά και αποσπασματικά αυτό το ζήτημα. Με μεγάλη καθυστέρηση, παραπάνω από 70 χρόνια πέρασαν από την τελευταία πράξη της Γενοκτονίας, που είναι η Μικρασιατική Καταστροφή, προκειμένου να αναγνωρίσει αρχικά τη Γενοκτονία των Ποντίων το 1994, και έπειτα την Γενοκτονία των Μικρασιατών το 1998. Κι αυτό φοβούμενη τις αντιδράσεις της εξ ανατολών γείτονος χώρας, η οποία πεισματικά αρνείται να συμβιβαστεί με τις μελάνες σελίδες της ιστορίας της. Και βεβαίως φοβικά γιατί δεν προωθεί και το αίτημα της διεθνούς αναγνώρισης.
Εδώ δεν επανέκδωσε την εξαντληθείσα έκδοση για την Γενοκτονία των Ποντίων του καθηγητή Κωνσταντίνου Φωτιάδη, ούτε προχώρησε στην μετάφρασή του σε άλλες γλώσσες και την προώθησή του σε κοινοβούλια, διπλωματικές αρχές, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες του εξωτερικού, όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός.
Και αντιμετώπισε και αποσπασματικά το θέμα γιατί η Γενοκτονία είναι μία και ενιαία. Υπήρχε ένα ενιαίο σχέδιο εξάλειψης του χριστιανικού στοιχείου από την οθωμανική αυτοκρατορία και μετέπειτα από την Τουρκία, τους κεμαλιστές. Δεν αφορά μόνον τους Ποντίους, δεν αφορά μόνον τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, δεν αφορά μόνον τους Αρμένιους, δεν αφορά μόνον τους Ασσύριους. Αφορούσε το σύνολο των Χριστιανών που ζούσαν στην Ανατολή. Λοιπόν, εμείς αναγνωρίσαμε χώρια την Γενοκτονία των Ποντίων στις 19 Μαΐου, χώρια τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας στις 14 Σεπτεμβρίου, χώρια την Γενοκτονία των Αρμενίων τον Απρίλιο, και τώρα αναγνωρίζεται νομίζω και η Γενοκτονία των Ασσυρίων. Όλο αυτό θεωρώ ήταν ένα λάθος. Θα πρέπει επιτέλους να πάψει να υπάρχει αυτή η αχλή της θεωρίας του “συνωστισμού”, που αθωώνει τους θύτες. Η ιστορία που γράφεται με αίμα δεν αναθεωρείται με μελάνι».
