ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΛΑΜΑΤΗ

Περιδιαβαίνοντας τις γειτονιές της Θεσσαλονίκης, αμέσως αντιλαμβάνεται κανείς πως ο προσφυγικός ελληνισμός και ιδιαίτερα οι Πόντιοι, αποτελούν κύριο συστατικό στην ταυτότητα αυτής της πόλης. Το ίδιο ισχύει σε κάθε άκρο της ελληνικής επικράτειας. Αποτελεί παράδοξο λοιπόν, το πώς το ελληνικό κράτος δεν έχει εκπληρώσει ακόμα τη στοιχειώδη υποχρέωση του, απέναντι σε ένα από τα πιο δημιουργικά, τα πιο θεμελιώδη, αλλά συνάμα και τα πιο βασανισμένα τμήματα του Ελληνισμού.

Του Νίκου Ασλανίδη

Ένα... γράμμα έγινε σύμβολο το 2019 και ταξίδεψε στα πέρατα της Γης, πάνω σε μπλουζάκια, καπέλα, ποτήρια, μπρελόκ και διαφορά αλλά χρηστικά αντικείμενα. Η ιδέα ξεκίνησε από έναν έλληνα μετανάστη στη Γερμανία και διατυπώθηκε με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου...

Η 19η Μαΐου είναι η ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Δεν είναι ημέρα χαράς, ούτε όμως ημέρα λύπης. Είναι ημέρα καθήκοντος. Δεν είναι ημέρα χαράς για προφανείς λόγους. Δεν είναι όμως και ημέρα λύπης, όσο σουρεαλιστικό και να ακούγεται αυτό. Δεν είναι ημέρα λύπης γιατί επιβιώσαμε. Επιβιώσαμε από ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που είναι η γενοκτονία και για αυτό ακόμα και αυτήν την ημέρα, χορεύουμε και τραγουδάμε. Χορεύουμε και τραγουδάμε γιατί είμαστε λάτρεις της ζωής. Λάτρεις του θανάτου ήταν και παραμένουν οι γενοκτόνοι μας. Το βαθύ τουρκικό κράτος.

Εκδηλώσεις μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 19 Μαΐου 2019, στην πόλη της Κέρκυρας, με ευθύνη της Περιφερειακής Ενότητας Ιονίων Νήσων και τη συμμετοχή της Ευξείνου Λέσχης Ποντίων Κέρκυρας.

Πραγματοποιήθηκαν στο Βερολίνο με συντονισμό της επιτροπής για τη γενοκτονία (ΕγΓ) της ΟΣΕΠΕ*, στο διάστημα 16 - 19 Μαΐου 2019, γερμανόγλωσσες θεματικές ημερίδες αναφοράς στο ζήτημα της διεθνοποίησης του αιτήματος για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, με τη συμμετοχή στελεχών της πολιτικής και διπλωματικής σκηνής στη Γερμανία, καθώς και διακεκριμένων ακαδημαϊκών.