Παρουσίαση βιβλίου στη μνήμη του Αχιλλέα Βασιλειάδη, πραγματοποιεί ο Πολιτιστικός Ποντιακός Σύλλογος Αμπελοκήπων – Μενεμένης «Καΐστρι» και το Κέντρο Ποντιακών Μελετών (ΚΕΠΟΜΕ) την Κυριακή 1 Μαρτίου 2026, στις 12 το μεσημέρι, στο Κινηματοθέατρο Αλέξης Μινωτής (Δημαρχείο Αμπελοκήπων – Μενεμένης).

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι, ο Λάζαρος Κυρίζογλου, δήμαρχος Αμπελοκήπων – Μενεμένης, πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης, ομότιμος καθηγητής νεότερης ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, η Ιωάννα Χρυσοχοΐδου συγγραφέας, ο Γρηγόριος Λευκόπουλος συγγραφέας, ο Εμμανουήλ Χατζηπαντελής καθηγητής παιδιατρικής, αιμαγολογίας ογκολογίας του ΑΧΕΠΑ και ο Αλέξης Παρχαρίδης καλλιτέχνης – τραγουδιστής.

Στο τραγούδι συμμετέχουν στο τραγούδι, ο Αλέξης Παρχαρίδης και ο Στέλιος Ζημπιλιάδης και στη λύρα ο Γιάννης Σανίδης.

Τα έσοδα από το βιβλίο θα δοθούν στην Παιδογκολογική Κλινική του ΑΧΕΠΑ.

Το βιβλίο

BIBLIO.KEPOME.BASILEIADHS.AXILLEAS.FOTIADIS.XRYSOSOIDOY.IMERA

Το Κέντρο Ποντιακών Μελετών και ο Πολιτιστικός Ποντιακός Σύλλογος Καΐστρι, εξέδωσαν το βιβλίο Ιστορία και Πολιτισμός της Ιμερας του Πόντου μέσα από το αρχείο του Γρηγορίου Λευκόπουλου, αφιερωμένο στη Μνήμη του Άρχοντα Αχιλλέα Βασιλειάδη, με την υπογραφή της Ιωάννας Χρυσοχοΐδου και του Κωνσταντίνου Φωτιάδη.

Στις πρώτες 100 σελίδες του βιβλίου, υπάρχει ένα εκτενές αφιέρωμα από τον Κωνσταντίνο Φωτιάδη, στην πολυσχιδή ζωή και τη δράση του Αχιλλέα Βασιλειάδη, με πλούσιο φωτογραφικές υλικό, από την ζωή του στην Αργυρούπολη της Δράμας όπου γεννήθηκε, στη ζωή του στην Θεσσαλονίκη, στη δημιουργία του ποντιακού κέντρου Παρακάθ’, τα δεκάδες ταξίδια στον Πόντο, στην Ευρώπη, στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Και καταλήγει την ημέρα της φυγής του από αυτήν την ζωή και την «ανάπαυσή» στο μνήμα του στο Μεσιανό Γιαννιστών.

Κι όπως αναφέρει ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης, στην Αργυρούπολη ζούσε η οικογένεια του φίλου μου από το 1968 Αχιλλέα Βασιλειάδη. Στο πανηγύρι του χωριού είμασταν πάντα καλεσμένοι. Η κυρά Σωτήρα, η μητέρα του, με εκείνο το πλατύ χαμόγελό της, μας υποδέχονταν στο σπίτι της πάντα με ανοιχτή την αγκαλιά της. Είμασταν όλοι παιδιά της. Αυτήν την αίσθηση αποκομίζαμε. Με την εκδημία του λατρεμένου παιδιού της θεώρησαν καλό, ως ελάχιστο μνημόσυνο να εκδώσουμε το βιβλίο αυτό και να το μοιράσουμε σε όλους τους κατοίκους του χωριού και στους καλούς φίλους του. Την πενηντάρχρονη φιλία μου με τον Αχιλλέα δεν την διαπραγματεύθηκα για να κερδίσω τίποτα.

Το βιβλίο αυτό είναι ένα δικό μου μνημόσυνο για τον φίλο μου, για τον αδελφό μου Βασίλη, αλλά και για την φίλη μου Ιωάννα Χρυσοχοΐδου, που έχασε και αυτή τον αδελφό της νεότατο. Μιλώντας με τον ιδιοκτήτη της μουσικής ταβέρνας Μελέτης, του Άκη Καλαϊτσίδη, στην οποία ο Αχιλλέας κατέθετε την ψυχή του, δέχθηκε ως ελάχιστη προσφορά τιμής να εκδώσει ο νεοσύστατος Ποντιακός Σύλλογος ΚΑΪΣΤΡΙ, που είναι ιδρυτής και πρόεδρος των πεντακοσίων μελών, αλλά και όλων των θαμώνων που θαύμαζαν τον ταλαντούχο Αχιλλέα μας. Είναι το δικό μου ελάχιστο Χρέος σε ένα προσιτό φίλο, υπηρέτη και υμνητή της πατρώας γης. Έναν άνθρωπο, πάντα με το χαμόγελο, με ανοιχτές τις αγκάλες, ενωτικό και έντιμο γεφυροποιό των εκείθεν και εντεύθων του Αιγαίου Ελλήνων του Πόντου και των Ποντιόφωνων μουσουλμάνων και Κρυπτοχριστιανών.

Στο βιβλίο εκτός από το αφιέρωμα στον Αχιλλέα Βασιλειάδη, αναπτύσσονται τα ακόλουθα κεφάλαια.

Η ιστορική διαδρομή των Ελλήνων του Πόντου από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου. Η Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Χαλδία, η κοιτίδα των μεταλλουργών. Ο Γρηγόριος Λευκόπουλος – Ερευνητικό πλαίσιο. Μεθοδολογία της έρευνας. Ανάλυση περιεχομένου. Η άφιξη μέρους των προσφύγων από την Ρωσία και η μετεγκατάστασής τους στον Μαυρότοπο.

Στο παράρτημα του βιβλίου υπάρχει, η ζωή του Γρηγόριου Λευκόπουλου, χάρτες, φωτογραφικό υλικό, αρχειακό υλικό, η ίδρυση της Ίμερας.

Όπως επισημαίνεται στην εισαγωγή του βιβλίου, η έρευνα καλύπτει μια πυκνή σε γεγονότα περίοδο της ιστορίας των Ελλήνων του Πόντου. Αντικείμενο αποτέλεσε η διερεύνηση των ιστορικών και πολιτισμικών στοιχείων, που εμπεριέχονται στο προσωπικό αρχείο του καταγόμενου από την Ιμερα του Πόντου και μετέπειτα Γερουσιαστή του ελληνικού κράτους Γρηγορίου Λευκόπουλου, αναφορικά με την πατρίδα του κατά τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου.