Εσύ είσαι ο Κωστας Παπουτσιδης, αληθινός ρέκτης της Ποντιακής πολιτιστικής παράδοσης; Αυτόφωρο! Εσύ είσαι ο Πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Πιερίας, που ξεχωρίζεις για το ήθος, τον ακάματο ζήλο και το φιλοπρόοδο πνεύμα σου; Κρατητήριο! Εσύ εδώ και δεκαετίες οργανώνεις το καθιερωμένο ετήσιο πανηγύρι του Σωματείου; Μέσα! Και όχι μία, όχι δύο, τρεις φορές μέσα, όλο το τριήμερο του πανηγυριού.

Διότι εγώ είμαι ένα κράτος για τα πανηγύρια, δεν καταλαβαίνω από παράδοση, δεν μπορώ να εκτιμήσω την εθνική, κοινωνική και πολιτιστική σημασία των πανηγυριών... Εγώ θέλω την ησυχία μου, δεν θέλω λύρες, κλαρίνα και ζουρνάδες, δεν αντέχω την ηχορύπανση. Ηχορυπαίνεις; Αυτόφωρο, κρατητήριο, μέσα!

Αλλά για να σοβαρευτούμε, πρέπει επιτέλους το κράτος να δει με την αρμόζουσα προσοχ’η το θέμα των ετήσιων πανηγυριών των εθνικοτοπικών σωματείων, να δει την καθοριστική συμβολή τους στην ανάπτυξη ακμαίας εθνικής συνείδησης, που θεμέλιος λίθος της είναι τα ήθη, τα έθιμα και γενικά η παράδοση, που αυτά πανηγυρίζονται. Και πρέπει να ρυθμίσει τη λειτουργία αυτών των πανηγυριών, υπό το πρίσμα της εθνικής και κοινωνικής σημασίας τους.

Γενικότερα μάλιστα, επειδή ως Πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης έχω γνώση των πραγμάτων αναφορικά με τον τρόπο που η Πολιτεία συμπεριφέρεται απέναντι στα εθνικοτοπικά σωματεία, διαπιστώνω ότι ενώ πρόκειται για σοβαρό κοινωνικό θεσμό, η λειτουργία τους σε μεγάλο βαθμό είναι νομοθετικά ελλιπής. Δεν θα πω περισσότερα, δεν το επιτρέπει το παρόν βήμα.

Τελειώνω με την ευχή να μην έχουμε αλλά αυτόφωρα όπως του φίλου Κώστα και αντιθέτως να ενθαρρύνεται από την Πολιτεία η εθελοντική κοινωνική προσφορά ιδίως στο χώρο των εθνικοτοπικών σωματείων.