Νασάν εμάς τοι Ιμερίτ'ς

π' έχομε Παναΐαν,

ση εορτήν ατ'ς σπάζομε

καν εκατό αρνία”

Δεκαπενταύγουστος. Η Κοίμηση της Θεοτόκου. Μία από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές εορτές του Χριστιανισμού.

Ειδικά για τους Έλληνες του Πόντου, η ημέρα αυτή είχε, και εξακολουθεί να έχει, ιδιαίτερη σημασία και την τιμούμε με ευσέβεια και λαμπρότητα.

Στο ιερό πρόσωπο της Παναγίας ενσαρκώνεται το πρόσωπο της Πόντιας Μάνας, αλλά και κάθε μητέρας που πονάει για το σπλάχνο της και συμπάσχει με τον πόνο των παιδιών όλου του κόσμου.

Για ακόμη μία χρονιά φέτος, με αποκλειστική ευθύνη των τουρκικών αρχών, δε θα πραγματοποιηθεί η Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά στο όρος Μελά στη Ματσούκα της Τραπεζούντας του Πόντου.

Πρόκειται για μία περαιτέρω κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων απέναντι στο θρησκευτικό αίσθημα όχι μόνο των Ελλήνων του Πόντου, αλλά των Ελλήνων συνολικά.

Το συνεχές ζητούμενο για μας είναι η στάση της Ελληνικής Κυβέρνησης, που για μία ακόμη φορά τηρεί σιγή ιχθύος. Μια σιωπή που γεννά εύλογα ερωτήματα.

Είναι η διατήρηση των εύθραυστων ισορροπιών στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τα Διπλωματικά και οικονομικά συμφέροντα, που υπαγορεύουν την επιλογή της κυβέρνησης να μην αντιδρά δυναμικά; Για εμάς όμως, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι πολιτική στάση.

Το βάρος λοιπόν, της αντίδρασης και της αντίστασης στην ηθική και πολιτική απουσία, τη δημόσια τοποθέτηση και κινητοποίηση από πλευράς της κυβέρνησης, πέφτει στην κοινωνία των πολιτών, σε όλους εμάς που δε σκύβουμε το κεφάλι, και δεν αποδεχόμαστε βολικές θέσεις.

Απαιτούμε την άμεση παρέμβαση της ελληνικής κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της UNESCO για τη προστασία και την ανάδειξη των πολιτιστικών μνημείων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, την ορθή ιστορική τους αποτίμηση και το δικαίωμα ελεύθερης πρόσβασης σε αυτά για όλο τον κόσμο.

Απαιτούμε την επαναλειτουργία της Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά στον ιστορικό Πόντο κατά την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου.

Είμαστε εδώ, στις επάλξεις του αγώνα, πιστοί στον ιερό όρκο προς τος 353.000 γενοκτονηθέντες προγόνους μας. Είμαστε εδώ και συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι την τελική νίκη