«ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ…»

Σαμψούντα 19 Μαΐου 1919: ο Μουσταφά Κεμάλ, ο λεγόμενος Ατατούρκ (δηλαδή πατέρας των Τούρκων) αποβιβάζεται στην πόλη ως εκπρόσωπος του σουλτάνου για να θέσει υπό έλεγχο την κατάσταση ταραχής στην περιοχή εξαιτίας της δράσης συμμοριών τόσο Τούρκων όσο και Ελλήνων ανταρτών. Η εντολή που είχε ήταν να ηρεμήσει τα πράγματα και να αναγκάσει τις συμμορίες να παραδώσουν τα όπλα. Όμως αντί γι’ αυτό, στρατολόγησε εθελοντές και οργάνωσε επιπλέον συμμορίες από Τούρκους ληστές και ταραχοποιούς της περιοχής, χρησιμοποιώντας τους σαν τον «στρατό» του. Ένα «στρατό» που λεηλατούσε, έκαιγε, βίαζε και σκότωνε. Γιατί “έπρεπε επιτέλους να τελειώνουν με τους Έλληνες”.

Το σχέδιο της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου που είχε αρχίσει να εφαρμόζεται ήδη από το 1914 και τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με εμπνευστές τους Γερμανούς και εκτελεστές τους Νεότουρκους με τις φανατικές εθνικιστικές τους απόψεις για ένα ομοιογενές τουρκικό κράτος, προέβλεπε βίαιο εξισλαμισμό ή εκδίωξη, εξόντωση δηλαδή του ελληνικού πληθυσμού. Αρχικά, αποκλείστηκαν οι εμπορικές τους επιχειρήσεις και οι άντρες από 15 έως 45 ετών στάλθηκαν στα τάγματα εργασίας, τα «αμελέ ταμπουρού», όπου πέθαιναν από την πείνα, τις κακουχίες και τις αρρώστιες. Μετά ακολούθησαν οι συστηματικές εκτοπίσεις που στόχο είχαν τη “φυσική” εξόντωση των Ελλήνων. Στις πορείες αυτές του «λευκού θανάτου» οι ξεριζωμένοι εξαναγκαζόταν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Οι περισσότεροι έφευγαν έχοντας μονάχα μια εικόνα του Χριστού στα χέρια και μνήμες αμέτρητες, χάνοντας στη διαδρομή ό,τι πιο πολύτιμο είχαν: τη μάνα, τον πατέρα, τα αδέρφια, τα παιδιά τους…

NESTOS.XRYSOYPOLH.SYLLOGOS.PONTION.MNHMEIO.GENOKTONIA.PLATEIA.1

Ο Μουσταφά Κεμάλ είπε κάποτε: «Εγώ γεννήθηκα στις 19 Μαΐου». Την ίδια στιγμή που οι πρόγονοί μας άφηναν την τελευταία του πνοή μόνοι τους άρρωστοι και ανήμποροι σε κάποιο σημείο των ατελείωτων πορειών θανάτου. Τότε, που οι εικόνες των ανθρώπων εναλλάσσονταν ανάμεσα σε κρεμασμένα σώματα, ακέφαλα πτώματα, χήρες ταλαιπωρημένες, ορφανά νηστικά… και ποτάμια αίματος. Τότε, που τα χείλη δεν μπορούσαν να προφέρουν τίποτε άλλο πέρα από προσευχή και θρήνο, πέρα από κραυγές αγωνίας, απόγνωσης και πόνου…

Η καταστροφή σφραγίστηκε με τη Συνθήκη της Λοζάνης τον Ιούλιο του 1923 και τη συμφωνία της ανταλλαγής των πληθυσμών. Η μακραίωνη παρουσία των Ελλήνων στον Εύξεινο Πόντο είχε φτάσει στο τέλος της. Οι Έλληνες που από τα αρχαία χρόνια άνθιζαν στη Μαύρη θάλασσα από τη Σινώπη ως το Βατούμ, οι άνθρωποι που μεγαλούργησαν με τα Φροντιστήρια της Τραπεζούντας και της Αργυρούπολης, που δάμασαν τα νερά του Άλυ και του Ίρη ποταμού, τραγούδησαν για τον Διγενή Ακρίτα και της Τρίχας το Γεφύρι, προσευχήθηκαν από τα βάθη της καρδιάς τους στη Σουμελά και τον Άγιο Ευγένιο: αυτοί που κράτησαν ακόμα και σε δύσκολους καιρούς την παράδοση, τη γλώσσα και την πίστη τους στον Θεό, ξεριζωμένοι, πλέον, βασανισμένοι, περπατώντας σαν σε ένα τεντωμένο σχοινί, σαν ένα κερί που τρεμοπαίζει, αλλά δε σβήνει, αναζητούσαν ένα καλύτερο αύριο στη μητέρα Ελλάδα. Αυτοί που ξεριζώθηκαν και πόνεσαν πιο πολύ από όλους για να μπορούν να κρατάνε αναμμένο το καντήλι της θύμησης και να απαιτούν τη δικαίωση για τις ψυχές που χάθηκαν.

NESTOS.XRYSOYPOLH.KTHRIO.FOTISMENO.MAIOS. 2021

Για να τιμήσουμε τη μνήμη τους αλλά και για τη διαπίστωση ότι η άρνηση μιας Γενοκτονίας αναγνωρίζεται ως το έσχατο στάδιό της που εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τους δράστες και προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικές - εκτός από την καθιερωμένη επιμνημόσυνη δέηση και τη φωταγώγηση της Στέγης του Συλλόγου - η Νεολαία του Συλλόγου μας βρήκαμε τον δικό μας τρόπο να υψώσουμε τη φωνή μας πλάι στη φωνή των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και να απαιτήσουμε τη δικαίωση. Την Τετάρτη 19 Μαΐου 2021 στα κοινωνικά δίκτυα του Συλλόγου θα δημοσιευτεί το βίντεο που ετοιμάσαμε για να θυμηθούμε και να φωνάξουμε για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Κάτι που χρωστάμε στους παλιούς, αλλά και τους νεότερους, ώστε να μην κουβαλάμε τις ίδιες ανοιχτές πληγές, να μη ζήσουν ξανά την τραγωδία... Αλλά να θυμούνται, να συγκινούνται, να οραματίζονται, να παίρνουν δύναμη από τον Θεό και να δημιουργούν ξανά από την αρχή.

Γιατί έτσι κάνουμε εμείς οι Πόντιοι!

Κική Ξανθοπούλου

Σύλλογος Ποντίων Νέστου